Είστε εδώ: ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ  > ΝΕΑ  > 查看详情

Σπουδαίο αρχαιολογικό εύρημα στην Κίνα

  • πηγή:China Greece Times
  • ημερομηνία έκδοσης:2017-12-16 23:15:54
  • Προβολές:
  • 547
Στην πόλη Xinzheng, στην επαρχία Henan της Κεντρικής Κίνας ανακαλύφθηκε ο μεγαλύτερος τάφος, μεταξύ αυτών που έχουν ανασκαφτεί ως τώρα, και διαπιστώθηκε ότι είναι 2400 ετών.Από το Φεβρουάριο του 2017, όταν ξεκίνησαν οι ανασκαφές, έχουν βρεθεί συνολικά 122 λείψανα αλόγων και τέσσερις άμαξες. Αυτός ο μεγάλος τάφος, πιστεύεται, ότι ανήκε σε μέλος κάποιας αρχαίας βασιλικής οικογένειας. Συγκεκριμένα, πιθανολογείται, ότι εκεί διασώζεται ό,τι είχε απομείνει από τον οίκο Zheng State (806-375 π.Χ.). Πρόκειται για βασίλειο, ενταγμένο ως υποτελές στην επαρχία της Κίνας κατά τη διάρκεια της δυναστείας Zhou (1100-221 π.Χ.).



Στην περιοχή αυτή έχει πραγματοποιηθεί σειρά ανασκαφών, οι οποίες έφεραν στο φως πάνω από 3000 τάφους, χωρίς να αποκλείεται η εύρεση κι άλλων. Ο τάφος, που περιέχει τα περισσότερα λείψανα των αλόγων, φαίνεται να έχει λεηλατηθεί. Γεγονός, που δυσχεραίνει την ταυτοποίηση και τη σύνδεσή του με μια συγκεκριμένη δυναστεία. Παρ’ όλα αυτά όμως, το εύρημα αυτό δίνει πολλές λεπτομέρειες για το επίπεδο της τεχνολογίας στο οποίο είχαν φτάσει εκείνη την εποχή, για τις πρακτικές ταφής, καθώς και για την κοινωνική κατάσταση του οίκου, που εξουσίαζε.



Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ο τάφος είχε κατασκευαστεί έτσι ώστε να προστατεύεται από τον ήλιο και τη βροχή, ενώ παράλληλα ήταν διακοσμημένος με χάλκινα αντικείμενα. Η δυναστεία των Zhou ακολούθησε την δυναστεία των Shang και προηγήθηκε της δυναστείας Qin, ενώ έμεινε στην εξουσία περισσότερο από κάθε άλλη στην κινεζική ιστορία. 


 
Ο στρατιωτικός έλεγχος της Κίνας από το βασιλικό οίκο των Ji διήρκησε από το 1046 μέχρι το 771 π.Χ. για μια περίοδο, που ονομάστηκε αργότερα ως «δυτική Zhou», ενώ η πολιτική σφαίρα επιρροής, που δημιούργησε, συνεχίστηκε και στην «ανατολική Zhou» για άλλα 500 χρόνια. Η περίοδος αυτή της κινεζικής ιστορίας, θεωρείται από πολλούς ως το απόγειο της παραγωγής μπρούντζου. Στα χρόνια της δυναστείας, η γραφή εξελίχθηκε στην σχεδόν μοντέρνα μορφή της με τη χρήση της αρχαϊκής γλώσσας του κλήρου, που εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου των Εμπόλεμων Βασιλείων.