Είστε εδώ: ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ  > ΝΕΑ  > 查看详情

Χριστουγεννιάτικο αντι - παραμύθι

  • πηγή:
  • ημερομηνία έκδοσης:2017-06-20 20:45:35
  • Προβολές:
  • 657

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΑΝΤΙ-ΠΑΡΑΜΥΘΙ


Ο Ευθύμης Χατζής, εμπνευσμένος από το παραμύθι του Ηλία Βουλγαράκη σκηνοθέτησε μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία με πολλά νοήματα και ευφυείς συνυποδηλώσεις. Ο τόπος στον οποίο διαδραματίζεται η ταινία είναι η Αθήνα ενώ τα γεγονότα λαμβάνουν δράση την παραμονή των Χριστουγέννων. Εκείνη τη χρονική περίοδο βασανίζει την επιστημονική κοινότητα το πρόβλημα της επικείμενης εξαφάνισης των σκουληκιών τύπου Blaniulus Guttulatus από κάποια ανεξήγητη ασθένεια. Γι' αυτό το λόγο η τριμελής Επιτροπή για την Προστασία της Φύσης της Διεθνούς Ακαδημίας των Επιστημών, καλείται να αποφασίσει πάνω σε μια πρωτοποριακή ιδέα με σκοπό την διάσωση των σκουληκιών. Η πρόταση αυτή περιλαμβάνει την εφαρμογή της μεθόδου της κυματικής μεταλλαγής του ανθρώπου σε άλλο έμβιο είδος και στη συγκεκριμένη περίπτωση ένας άνθρωπος θα έμπαινε σε μια ειδική συσκευή και με μια συγκεκριμένη διαδικασία θα προσελάμβανε τη φύση του σκουληκιού χωρίς να απωλέσει την ανθρώπινή του υπόσταση. Αυτή η  λύση αποτελούσε την τελευταία ελπίδα της ανθρωπότητας να σώσει αυτό το είδος και κατ’ επέκταση να σωθεί και η πορεία του ανθρώπινου γένους καθώς η απώλεια ενός είδους επηρεάζει όλη την ισορροπία του κόσμου. Η Επιτροπή αυτή αφού ψήφισε την εφαρμογή του σχεδίου αυτού, έπρεπε να αποφασίσει ποιος θα αναλάμβανε αυτό το δύσκολο εγχείρημα. Τα μέλη της Επιτροπής αποτελούσαν ένας Έλληνας, ένας Κινέζος και ένας Αφρικανός. Ο πρόεδρος της Επιτροπής, ο Κινέζος, πρότεινε να αναλάβει αυτό το δύσκολο έργο κάποιος από τους τρεις τους καθώς αυτό θα ήταν ίσως αποτελεσματικότερο. Κανένα όμως από τα τρία μέλη δε δέχτηκε να προσλάβει τη φύση του σκουληκιού προφασιζόμενοι λόγους αξιοπρέπειας και καθήκοντος με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η εφαρμογή του σχεδίου και κατ’ επέκταση η σωτηρία των σκουληκιών. Οι άνθρωποι δείχνουν πως δεν είναι καθόλου διατεθειμένοι να θυσιάσουν την αξιοπρέπεια τους, τον εγωισμό και την υπεροχή που νιώθουν για να σώσουν ένα κατώτερο οργανικά είδος και κατ’ επέκταση και τους εαυτούς τους στο μέλλον.
 

Από τις πρώτες σκηνές της ταινίας αντιλαμβανόμαστε τον συμβολικό και αλληγορικό χαρακτήρα των εικόνων. Στα πρώτα πέντε λεπτά βλέπουμε έναν άνθρωπο καλυμμένο με χώμα να βρίσκεται σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και να ανοίγει τα μάτια του με σκοπό να δει το φως αλλά και να αντικρίσει τα παιδάκια που έλεγαν τα κάλαντα στα διπλανά σπίτια. Αυτή η σκηνή, σύμφωνα με το σκηνοθέτη της ταινίας, συμβόλιζε κάθε άνθρωπο που έχει απογοητευτεί από τις δυστυχίες της ζωής και δε βλέπει τίποτα θετικό στην καθημερινότητά του. Όλες αυτές οι πληροφορίες μεταδίδονται κυρίως από μια παρουσιάστρια σε ένα τηλεοπτικό κανάλι η οποία περιγράφει τα  γεγονότα με το δικό της προσωπικό στυλ, τονίζοντας έτσι την διαφορετικότητα του χαρακτήρα κάθε ανθρώπου. Κάθε λέξη και κάθε λεπτομέρεια στην ταινία παίζει ένα πολύ σημαντικό ρόλο και έχει το δικό της ιδιαίτερο νόημα, όπως για παράδειγμα, το γεγονός ότι στην ταινία βρέχει συνεχώς, δείχνει κάτι που έρχεται από ψηλά ενώ ακόμη η βροχή κι η υγρασία είναι κατάλληλες συνθήκες για τα σκουλήκια. Ακόμη και το στυλό που πετά ο πρόεδρος όταν βλέπει πως κανείς δεν δέχεται να γίνει σκουλήκι, συμβολίζει την εξουσία, κάτι το δεσποτικό αλλά και το σχήμα του παραπέμπει στο αστέρι της παναγίας. Όταν ρωτήσαμε τον σκηνοθέτη γιατί επέλεξε να κάνει την ταινία ασπρόμαυρη και όχι έγχρωμη, εκείνος απάντησε ότι σκόπευε να δώσει ένα διαχρονικό χαρακτήρα στην ταινία διότι τα γεγονότα αυτά δεν αντιπροσώπευαν μόνο μία συγκεκριμένη εποχή αλλά θα μπορούσαν να τοποθετηθούν τόσο στο παρελθόν όσο και στο μέλλον. Στην ταινία αυτή δεσπόζει το πνεύμα των Χριστουγέννων και η επιθυμία των ανθρώπων να τα γιορτάσουν αλλά όχι με τον βαθύ και ουσιαστικό τρόπο αλλά με τον επιφανειακό, εκείνον που περιλαμβάνει μόνο φαγητό, ποτό και αγορά δώρων. Το τελευταίο στοιχείο γίνεται φανερό με την εμβόλιμη διαφήμιση στο δελτίο ειδήσεων, η οποία αφορούσε ένα πολυτελές κατάστημα κοσμημάτων και η οποία προέτρεπε τους ανθρώπους να επισκεφτούν το συγκεκριμένο κατάστημα για να αγοράσουν δώρα με τα οποία θα έδειχναν την αγάπη τους στα κοντινά τους πρόσωπα. Τα μηνύματα και τα νοήματα αυτής της ταινίας ήταν τόσο βαθιά και κρυφά που χρειάζεται κανείς να σκεφτεί πολύ για να τα αποκωδικοποιήσει.